فنگ شوی Feng Shui

نویسنده: مهدی رحیمی گل سفیدی

فنگ شوی Feng Shui دو کلمه چینی به معنای باد و آب هستند که بیانگر اعتقاد چینی ها در کشمکش نیروهای خوب و نیروهای شیطانی است. چینی ها از این اعتقاد در طراحی داخلی و طراحی محیط زندگی و حتی در آداب دفن مردگان استفاده می کنند تا انرژی هایی که انسان را احاطه کرده است، به تعادل و هماهنگی بهتری دست پیدا کنند.

اصول فنگ شویی از چند هزار سال پیش بارها مورد تجربه قرار گرفته و هنوز با زندگی های پر اضطراب و خانه های مدرن ما مطابقت دارد. از نظر فنگ شویی با ایجاد تعادل میان پنج عنصر بنیادی (چوب، آتش، خاک، آهن و آب) می توان نظم لازم برای تغییر انرژی یک مکان را ایجاد کرد و با تقویت انرژی حیاتی مکان ها «چی» مانع از نشر انرژی های منفی و امواج مخرب شد.

درباره تاریخ فنگ شویی نظرات مختلفی وجود دارد. یکی از این نظریه ها به دورانی برمی گردد که زندگی در اطراف رودخانه لو در چین باستان رشد زیادی پیدا کرده بود. در آن زمان، طغیان مکرر رودخانه باعث بروز خسارت های زیاد به محصولات کشاورزی می شد. در همین دوره مردی به نام فو-هسی با اجرای اصلاحاتی در مسیر رودخانه برای همیشه به این طغیان های مخرب پایان داد. او بعد از مدتی امپراطور منطقه شد و به امور سازنده خود ادامه داد. بسیاری، او را پایه گذار فنگ شویی می دانند. سال ها بعد از فو-هسی، امپراطوی به نام ون (King Wen) اهتمام خاصی نسبت به این دانش، مبذول کرد و فنگ شویی تبدیل به اصول ساخت بناهای حکومتی  شد. در واقع تا سال های سال فنگ شویی و فرمول های آن فقط در دسترس سلاطین و درباریان بود. وقتی مائوتزه در چین به حکومت  رسید، فنگ شویی را به صورت عمومی رواج داد و از زمان او بود که فنگ شویی در تمام چین منتشر شد. چینی هایی که در خارج از سرزمین اجدادی خود سکونت کردند، این دانش را با خود به خارج از چین بردند و آن را در سایر کشورها رواج دادند. در دنیای امروز هنگ کنگ نمونه خوبی برای فنگ شویی است.